خوش‌دل ( 1349 - 1293 ) على اكبر صلح‌خواه كه با تخلّص شاعرى خود به شهرت رسيد در نهم تيرماه سال 1293 هجرى خورشيدى در تهران چشم به جهان هستى گشود . پدرش حاج رحيم فرزند مهدى بيك كرمانشاهى از ايل سنجابى است و مادرش از دودمان شريف كاشان مىباشد . على اكبر خوش‌دل پس از گذراندن تحصيلات ابتدائى به دبيرستان ثروت رفت و دورهء متوسطه را در همين دبيرستان كه بعدها به ايرانشهر شهرت يافت به پايان رسانيد ازآن‌پس به تحصيل علوم قديم پرداخت و ادبيات عرب را نزد شيخ على رشتى در مدرسه مروى تهران فرا گرفت آنگاه براى ادامهء تحصيل چندى در اصفهان و شيراز به تكميل دورهء ادبيات و نيز منطق پرداخت و مقدمات فلسفه را بياموخت سپس به سير و سياحت در ايران و كشورهاى عراق و تركيه و مصر و افغانستان و هندوستان پرداخت و چهار سفر نيز توفيق زيارت بيت اللّه الحرام را يافت و همواره در راه ترويج دين و احكام اسلام از راه تبليغ و وعظ اشتغال داشت و از اين رهگذر نيز معيشت كرد . خوش‌دل از آغاز جوانى با داشتن ذوق و قريحهء شاعرى به سرودن شعر پرداخت و بيشتر اشعارش دربارهء خاندان پيامبر اسلام و ائمهء اطهار عليهم السّلام است خود مىگويد : « بيش از هفتاد سال به عدد سالهاى زندگيم در مدح و منقبت و مرثيت چهارده معصوم شعر سروده‌ام و نيز نسبت به عرفاى بزرگ واقعى همواره تجليل و تكريم روا داشته و از